Je weet dat het er goed uitziet. Je bent succesvol in je werk, hebt een mooie vrouw, leuke kinderen, een druk sociaal leven. Maar echt genieten lukt niet.
Je gaat altijd door, doet wat nodig is, lost problemen op, bent er voor anderen. Ondertussen weet je nauwelijks wat je zelf nodig hebt. Je weet dat het tijd eens een keer te reflecteren op je jeugd. Het dringt zich steeds meer op. Maar je weet niet waar te beginnen.
Je bent wel thuis, maar met me je kop bij het werk. Je vrouw vindt daar wat van. Op het werk vinden ze je te kritisch. Je kinderen leiden hun eigen leven. Je weet dat er dingen spelen, toch praten ze er niet over met jou.
Soms eet je een zak chips leeg terwijl je op je telefoon scrolt. Of drink je net te veel. Ontspannen lukt je alleen als je jezelf fysiek uitput: zondag op de fiets, tot je leeg bent.
Je weet dat je aan de bak moet, want zo wil je het niet blijven doen. De sleutel ligt bij vroeger, dat weet je ook. Maar je wil het ook weer niet te groot maken.

Gaat dit over jou? Dan ben je op de goede plek. 

Het leven kan anders. Beter 

Je kan prettiger leven in het nu. Vrijer en rustiger. Meer in contact met de mensen om je heen. Meer in contact met jezelf.
Een leven waarin het verleden je niet meer dwars zit. Niet expliciet, doordat herinneringen en gedachtes zich opdringen; en niet impliciet, in hoe je relaties aangaat. Of niet aangaat.
Als klein mannetje heb je geleerd om sterk te zijn, door te gaan en vol te houden. Je lichaam heeft onthouden dat stilvallen niet veilig is. Dus blijf je in beweging — werkend, zorgend, presterend — zelfs als je verlangt naar rust.
Je kan die rust in jezelf terugvinden. Soms moet je terugkijken om vooruit te komen. Daarna ben je er weer meer. Kan je meer genieten van de kleine dingen. Erger je je minder aan mensen. Kan je zijn waar je bent, met aandacht, en daar plezier in hebben. In contact met de mensen die je dierbaar zijn.
Je hebt geleerd door te gaan. Nu mag je leren thuiskomen.

Soms moet je terugkijken om vooruit te komen

Als niet nu, wanneer dan? Hoe lang wil je nog doorbuffelen om maar niet te veel te voelen? Om niet naar dat verleden te hoeven kijken? Hoe lang duurt het voor je vrouw er klaar mee is en een scheiding aanvraagt? Tot ze op het werk met een boog om je heen lopen? Hoe lang duurt het, tot je neiging tot verdoven (scrollen, chips, bier) uit de hand loopt? Dit is het moment om aan de slag te gaan.
De literatuur is duidelijk: Je zorgt voor jezelf, zoals er voor je gezorgd is toen je opgroeide. En bij veel mensen was dat, om allerlei begrijpelijke redenen, niet genoeg of niet veilig. Ziekte, stress, verlies, emotionele afwezigheid of ziekenhuisopnames laten sporen na — vaak onzichtbaar, maar diep voelbaar. Ik noem dit trauma. Want dat is het. Dat erkennen, voor jezelf, is misschien de eerste stap richting een betere toekomst.

Katalijn Ritsema van Eck 

Ik ben Katalijn Ritsema van Eck (1977). Ik ben psycholoog (MSc), trauma specialist (PTG) en shiatsu-therapeut (BA). Jarenlang werkte ik in de consultancy, via leadership development en executive coaching, ben ik steeds meer bewogen naar wat ik nu doe: mannen helpen terug te kijken, om vooruit te komen. Naar een vrijer, voller leven in het nu. Meer in contact met jezelf en meer in contact met je omgeving.
Ik snap je. Ik kan snel denken en weet hoe de hazen lopen. En ik weet ook uit eigen ervaring hoe trauma zich vastzet in hoofd, hart en lichaam. Ik gids je door dit traject. Klanten beschrijven mij als hartelijk, warm, scherp, confronterend, humorvol.